Van Napier via de wijnroute naar Wellington

Ons nieuws van de dag:

Het stadje Napier is op verschillende momenten officieel opgericht. Het heeft door de jaren heen dan ook verschillende namen gehad, veel verschillende volken gekend en heeft uit verschillende groottes bestaan. In 1870 heeft het de huidige naam Napier gekregen (vernoemd naar een Engelsman, maar met overwegend veel inwoners van Franse afkomst). Napier was toen (en is nu nog steeds) erg geliefd vanwege de ligging aan de oostkust waar het altijd zonnig is en de zon ook als eerste opkomt van Nieuw Zeeland. Het is er dan ook rijk aan druiventeelt in de omgeving en veel Nieuw Zeelandse wijnen die jullie en wij ooit drinken komen uit deze streek.

In 1931 heeft een aardbeving de toenmalige stad Napier vrijwel totaal verwoest, maar er wel 40 km grond extra bijgewonnen. De veelal rijke inwoners van Britse komaf en de (lokale) overheid hebben na de aardbeving veel geld gestoken in de opbouw van Napier dat in de toenmalige stijl art deco is gebouwd. Sinds dat moment en tot op heden is het de grootste art deco stad ter wereld.

Na onze overnachting in een art deco hostel zijn wij vanmorgen dan ook een wandeltocht door het stadje gaan maken en hebben er vele art deco gebouwen bekeken. Vervolgens hebben we de stad van bovenaf bekeken vanaf de look out Bluff Hill. Daarna stapten we onze Suzuki Swift weer in om 300 km af te leggen naar Wellington.

Onderweg hebben we twee stops gemaakt in gehuchten waar niet veel van jullie lezers (wij vermoeden zelfs niemand) eerder geweest is. We hebben geluncht in Dannevirke, een dorpje dat een duidelijke Scandinavische inslag kent. Het wordt namelijk omgeven door trollen en vikings en ook de straatnamen, zoals de ‘Jens Anderson road’, bevestigen dat gevoel. We hadden het dan ook niet willen missen….. :-P

Eenmaal aangekomen in de hoofdstad Wellington wachtte ons een warm welkom. Een team van 5 medewerkers, een stralende zon buiten en een bus vol Japanse toeristen die ook net aankwamen, lachten ons toe toen we bepakt met bagage en boodschappen het hostel in kwamen gelopen. ’s Avonds hebben we lekker in het zonnetje gewandeld langs het strand en gegeten bij een heerlijke Italiaan. Wellington wordt dan wel ‘windy city’ genoemd; wij hebben geen briesje wind gevoeld.