Via Haast naar Wanaka

Ons nieuws van de dag: Rond acht uur vanmorgen trokken we de gordijnen open van onze kamer en weer wachtte ons een zonnige dag. Vol goede moed stapten wij vervolgens in onze Suzuki swift om 21 km op het thuiskomertje te rijden naar het volgende gletsjerstadje: Fox, van waar uit we door wilden rijden naar Wanaka. 21 km aan haarspeldbochten later kwamen we aan bij de garage waar de eigenaar maar liefst 90% van alle voorkomende banden op voorraad heeft. Wij behoorden tot de overige 10%....

We konden een band bestellen en wachten tot maandag of doorrijden tot aan Wanaka, waar de band vandaan moest komen. Omdat het zulk mooi was en er voor morgen weer een regenachtige dag was voorspeld, besloten we nog maar 260 km door te rijden op het thuiskomertje en te hopen dat de band zijn naam eer aan deed. Het was gelukkig rustig op de weg (slechts 6 auto’s hebben ons gepasseerd) en we genoten van een prachtig uitzicht. Vier uur en welgeteld 29 platgereden possums verder (nee, niet door ons, maar de wegen liggen er vol mee) kwamen we aan in de prachtige vallei van Wanaka en reden direct door naar de garage. Die blijkt op zaterdagen en zondagen gesloten te zijn…. Dat betekent dus nog een extra dag hier.

Jammer vinden wij dat echter helemaal niet. Het was namelijk hier in Wanaka, waar ik (Danielle) 7 jaar geleden op een ochtend wakker werd en genoot van mijn ontbijt met uitzicht over het meer (lake Wanaka) en de besneeuwde bergtoppen van Mount Cook op de achtergrond. Voor het eerst ging toen de gedachten door mijn hoofd dat ik hier nooit meer weg wilde gaan. Marcel vertelde in de auto dat ook hij deze omgeving tot nu nog de mooiste vindt van wat hij van NZ heeft gezien. De foto’s spreken voor zich denk ik…

Als het weer het toelaat, ga ik morgen Paragliden en anders gaan we samen lekker mountainbiken in de mooie omgeving.