Veilig aangekomen

Nieuw Zeelands nieuws van de dag:  De nieuwe premier John Key is vandaag begonnen met zijn baan en alle inwoners van Nieuw Zeeland volgen hem op de voet.

Ons nieuws van de dag:

Na een lange, vertraagde en vooral turbulente vliegreis, zijn we vanmorgen op tijd aangekomen in regenachtig Auckland. Vanwege het slechte weer in Europa was ruim driekwart van alle vluchten uren vertraagd of geannuleerd, maar gelukkig hadden wij slechts een uur vertraging. Samen met honderden Koreanen en een enkele Europeaan stegen we de lucht in, waar de hagel en wind voor veel turbulentie zorgden. Eenmaal aangekomen in Seoul na 10 en een half uur vliegen, dwarrelden we wat rond over het vliegveld en kon Marcel eindelijk voor het eerst zijn ogen even sluiten (zie foto).

Twee uur later mochten we het volgende vliegtuig alweer instappen, dat ons naar Auckland bracht. Deze vlucht was wat turbulentie betreft nog erger. Zo hadden we de laatste drie uur van de 11 en een half uur durende vlucht constante turbulentie en bleef het teken ‘riemen vast’ de hele tijd branden. Koreanen blijken daar maling aan te hebben en besloten massaal juist op die momenten naar de wc te willen gaan, wat ervoor zorgde dat ze één voor één tot vier maal toe werden teruggestuurd door een stewardess die ze elke keer weer hetzelfde verhaal konden vertellen. Hardleers dus…..Wij hadden onze eigen problemen door de turbulentie. Marcel deed alle moeite om zijn volle koffiekopje aan zijn mond te brengen, maar morste meer dan hij drinken kon. Ik had een privé team aan stewardessen om mij heen verzameld die me steeds weer van nieuwe spuugzakjes, tissues en glaasjes water konden voorzien, omdat mijn maag een eigen vliegroute had ontdekt.

Zondagochtend, 23 november om 10.25 uur lokale tijd landden we dan eindelijk in Auckland en nooit eerder was ik zo blij als nu om het feit dat er weer een stabiele grond onder mijn voeten zou komen. Later in de middag kwamen we er ook achter dat het tijdstip waarop we geland zijn perfect was. Die middag landde het Nieuw Zeelandse rugbyteam, dat sinds jaren de World Cup gewonnen gewonnen had in Australië, op hetzelfde vliegveld en het was er toen helemaal afgeladen met mensen, auto’s en bussen. Wij konden nu nog rustig rijden rondom het vliegveld met onze bolide voor de aankomende paar weken (een suzuki swift) en dat bleek nodig te zijn. Bij elke bocht deed Marcel de ruitenwisser aan, i.p.v. de richtingaanwijzer en ondanks alle pogingen om links aan te houden, ging het bij één bocht toch mis (te laat de afslag gezien) en besloot Marcel spookrijdend die baan alsnog op te rijden. De tegenliggers konden daar minder hard om lachen….We hebben de autorit overleefd en verweten het maar aan de lange uren waarop we al wakker waren.

Eenmaal aangekomen in ons hotel in de wijk Parnell (op aanraden van Joyce die hier gewoond heeft) genoten we van een absoluut nodige douche en gingen regenachtig Auckland in. We kwamen helemaal bij toen we eenmaal onze eerste caramel machiato bij de Starbucks ophadden met een stukje carrot cake en keken ondertussen hoe mensen op 192 meter hoogte vrijwillig van de Auckland Sky Tower sprongen. De adrenaline van dit land kwam meteen weer naar boven. Omdat het zo regenachtig was en wij helemaal gaar waren, hielden we het niet lang meer vol en liepen terug naar het hotel waar we om 19.00 uur zijn gaan slapen. 

Inmiddels is het hier maandagochtend, 24 november. Het regent nog erger dan gisteren en daarom zijn we maar niet met de ferry naar Waiheke Island gegaan, zoals we hadden gepland. We zitten nu wederom bij de Starbucks en gaan straks wat musea bezoeken. Morgen begint de grote reis :-).